BILL C-24 هویت کانادایی بودن را تغییر می‌دهد

کانادایی بودن به چه معناست؟  ما چه نوع کانادایی می‌خواهیم؟  اگر اخیراً پوشش خبری انتخابات را دیده باشید، خواهید دانست که این‌ها پرسش‌هایی بیهوده نیستند.  به دلیل قانونی جدید که به طور اساسی پاسخ به این پرسش‌ها را تغییر می‌دهد، این‌ها موضوع گفتگوهای داغ رهبران حزب فدرال هستند.

Bill C-24 پیش‌تر امسال لازم‌الاجرا شد و میلیون‌ها کانادایی که در خارج از کشور به دنیا آمده‌اند (یا والدین یا اجدادشان در خارج از کانادا به دنیا آمده بودند) را به شهروند درجه دوم تبدیل می‌کند. 

تحت قانون جدید، هر شخصی که اخیراً حق شهروندی دریافت کند ممکن است در صورت خروج از کشور به دلایل کاری، تحصیلی یا خانوادگی، این حق را از دست بدهد.  مراقبت از پدر یا مادری بیمار در خارج از کشور، نقل‌مکان به کشوری دیگر برای ازدواج، یا تحصیل در دانشگاه مشهور خارجی می‌تواند زمینه‌ای برای ابطال حق شهروندی باشد. 

به این دلیل است که کانادایی‌های جدید باید تعهد بدهند که قصد دارند در کانادا زندگی کنند.  اگر از کشور خارج شوند، دولت می‌تواند حکم دهد که آن‌ها در رابطه با قصد خود [برای زندگی در کانادا] دروغ گفته‌اند و به تعهد خود عمل نکرده‌اند.  شخص جوانی که خانواده‌اش در کانادا تازه‌وارد هستند ممکن است در رابطه با پذیرش بورسیه کامل از دانشگاه هاروارد با شک و تردید فکر کنند-زیرا ممکن است به معنای به خطر انداختن گذرنامه کانادایی خود باشد.  اما هیچ جای نگرانی برای رقیب متولد کانادای او وجود ندارد زیرا افرادی که در اینجا به دنیا آماده‌اند در صورت نقل‌مکان به کشوری دیگر حق شهروندی خود را از دست نمی‌‎دهند. مأموران دولتی اظهار داشته‌اند که آن‌ها قصد استفاده از این مفاد قانونی برای تنبیه و مجازات کانادایی‌ها جدید را ندارند اما از حذف آن‌ها امتناع کردند.  در عوض آن‌ها به عمد نظام شهروندی دو طبقه‌ای ایجاد کرده‌اند.

کانادایی‌های جدید و خانواده‌هایشان به روش‌هایی دیگر تنبیه می‌شوند.  دولت فدرال اکنون ، در بعضی موارد، حق شهروندی هر فردی که دارای گذرنامه دیگری باشد (یا حتی هر شخصی که صلاحیت داشتن آن را داشته باشد) را باطل می‌کند - حتی اگر در کانادا به دنیا آمده باشند.

بسیاری از کانادایی‌هایی که در این کشور به دنیا آمده و بزرگ‌شده‌اند از این حق برخوردارند که به واسطه والدین، اجداد، یا همسرشان یا به دلیل حق بازگشت به سرزمین اجدادی خود، شهروند کشور خارجی دیگری نیز باشند.  آن‌ها اکنون آسیب‌پذیر هستند و از حقوق کمتری برخوردارند.  تحت قانون جدید، افرادی که در کانادا یا خارج از آن (اعم از کشورهایی که از دادرسی عادلانه یا اجرای قانون برخوردار نیستند) به جرائم جدی محکوم شوند ممکن است حق شهروندی خود را از دست بدهند.  نظام‌های دیکتاتوری اغلب فعالان حقوق بشر و روزنامه‌نگاران را به اقدامات تروریستی متهم می‌کنند تا دهان آن‌ها را بسته و آن‌ها را مجازات کنند.  اکنون قانون کانادا تهدید می‌کند زمانی که به بیش‌ترین حمایت و حفاظت نیاز دارند، آن‌ها را از حق شهروندی‌شان محروم می‌کند.

اما حتی در مواردی که افراد به طور قانونی مرتکب خطایی شده‌اند، این استدلال که Bill C-24 ما را ایمن‌تر می‌کند، موفق و کارآمد نیست.  در واقع به طور خطرناکی این امر حلقه مفقوده آن است.  تهدیدات واقعی به جامعه به بهترین نحو از طریق نظام قضایی جنایی پیگیری می‌شود و از این طریق می‌توان آن‌ها را محدود کرد.  به دور از ریشه کن کردن تهدیدات، تنها روند سنتی تبعید و اخراج جایگزین آن شده است.  در بهترین حالت ما در حال فرافکنی مشکلات خود به سایر ملت‌ها هستیم.  در بدترین حالت، ممکن است یک شخص خاطی خطرناک را به کشوری بفرستیم که با کانادا خصومت و دشمنی دارد و حاکمیت قانون در آن وجود نداشته باشد. این امر قطعاً از ایمنی ما می‌کاهد.

این جوانب قانون جدید به طور بی‌تناسبی زندگی اقلیت مشهود کانادایی‌ها را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد که با تعداد زیاد تنها یک یا دو نسل قبل‌تر به کانادا آمده‌اند.  این قانون نه تنها در نحوه رفتار با بعضی کانادایی‌ها به عنوان شهروند درجه دو اشتباه است، بلکه تبعیض‌آمیز نیز بوده و منشور حقوقی را نیز نقض می‌کند.  به همین دلیل است که انجمن حقوق آزادی‌های فردی BC (موسم به BCCLA) و انجمن کانادایی وکلای پناهندگان (موسوم به CARL) قانون فدرال را به چالش کشیده‌اند.

اما ما متأسفانه حق اندکی برای به چالش کشیدن سایر مشکلات این قانون داریم.  Bill C-24 در وهله اول دریافت حق شهروندی از سوی مهاجران را با طولانی‌تر کردن زمان انتظار، افزایش هزینه‌ها، ایجاد موانع و مشکلات برای مسن‌ترین و جوان‌ترین مهاجران و عدم ارائه حق استیناف و تجدیدنظرخواهی، دشوارتر می‌کند.  این تغییرات به طور نامتناسبی زندگی آسیب‌پذیرترین افراد و به طور خاص پناهندگان را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد.  نرخ بالای پذیرش تبعه به نرخ بالاتر اشتغال و یکپارچگی بیشتر مربوط می‌شود-پیامدهایی که برای همه سودمند هستند.  کانادا قبلاً بعضی از بالاترین آمارها را در دنیا به خود اختصاص داده است.  این مورد تحت Bill C-24 تغییر خواهد کرد.

کانادا همواره کشور مهاجرین بوده است.  باید با همه ما، صرف‌نظر از رنگ پوست یا ملیت خانواده‌هایمان، از سوی قانون به طور مساوی و برابر رفتار شود.  Bill C-24 به میلیون‌ها کانادایی می‌گوید آن‌ها تا حدی نسبت به دیگران کمتر کانادایی هستند- یعنی علی‌رغم اینکه در حال ساخت این کشور هستند و کانادا را به عنوان وطن و خانه خود انتخاب کرده‌اند اما در حقیقت به اینجا تعلق ندارند.

این اشتباه است و مایه تحقیر همه ماست.  به همین دلیل است که با این قانون مبارزه می‌کنیم.  ما برای کانادایی مبارزه می‌کنیم که می‌خواهیم باشیم، کانادایی که تا اکنون همیشه این‌گونه بوده‌ایم - جایی که در پیشگاه قانون همه کانادایی‌ها برابر هستند.

جاش پترسون، مدیر اجرایی، انجمن حقوق آزادی‌های فردی BC

می‌چل گولدبرگ، دبیر انجمن کانادایی وکلای پناهندگان

Be the first to comment

Please check your e-mail for a link to activate your account.

Donate Find an Event

connect

get updates